Aan het einde van 2014 en het begin van 2015 was ik op jacht naar een Europees geheugenrecord. Het record het getal pi opnoemen uit het hoofd stond sinds 1998 op naam van de Engelsman David Thomas. Hij had toen 22500 decimalen in de juiste volgorde uit zijn hoofd opgenoemd. Bij de derde poging was het mij in maart 2015 gelukt. Door 22612 decimalen op te noemen in het Achmea congrescentrum in Zeist was ik de nieuwe Europees recordhouder.

Dit record heeft vijf jaar stand gehouden. In maart 2020 verbrak de tweevoudig geheugen wereldkampioen Jonas von Essen mijn record door 24063 decimalen correct op te noemen. Ik moet zeggen dat het ook wel eervol is dat mijn record verbroken door de geheugengigant Jonas. En daarnaast is de Zweed ook enorm sympathiek waardoor ik het hem ook zeker gun.

Maar…dit betekent niet dat ik het laat zitten. Zo zit ik toch niet in elkaar. Het record moet terug op Nederlands bodem! Pi-verdomme!

Ik krijg regelmatig de vraag waarom ik al die getallen in mijn hoofd zou willen stoppen? Wat is het nut daarvan? Doe eens wat nuttigs!

Mijn antwoord hierop is heel duidelijk. Hier zit geen woord Zweeds tussen. Ik doe dit allereerst als sportieve uitdaging. Ik houd van competitie en ga graag de sportieve strijd aan met onder andere Jonas.

Een tweede reden is een beroepsmatige. Door al deze getallen in mijn hoofd te stoppen leer ik uit eigen ervaring hoe het langetermijngeheugen werkt. En deze praktijkervaring verwerk ik in de trainingen van Memoryspeaker. Enorm nuttig dus.

Het onthouden van al de getallen van Pi is een enorm project. En het gaat niet alleen maar om het Europees record maar ook het Wereldrecord.

Jonas heeft namelijk 100.000 decimalen onthouden. Hij is weliswaar gestruikeld nu bij 24063, maar ik geloof niet dat hij niet nogmaals gaat pogen om het wereldrecord neer te zetten. Nu staat het record op 70.030 decimalen. Een man uit India heeft dit record gevestigd in 2015.

Een groot doel klein maken

Het is dus een enorm project om (over de) 100.000 getallen in je hoofd te plaatsen en te onthouden. Als je daarover nadenkt dan zou je snel kunnen afhaken. Daarom is het beter om het kleiner te maken dan het is.

En dat doe ik ook. Mijn systeem is dat ik er elke dag mee bezig ben maar het niet te groot maak. Ik train dagelijks tussen de 30 en 60 minuten. Getallen onthouden en eerder onthouden getallen herhalen. Dus als je het zo bekijkt dan valt het wel mee toch?

Naast het pure onthouden en herhalen ben ik ook bezig met het maken van nieuwe loci, nieuwe geheugenroutes. Als je niet bekend bent met de geheugentechniek, dan kan ik het zo uitleggen: Een geheugenroute kun je zien als een archiefkast. Een voorraadkast waar ik de getallen in op sla. In wezen is het zo dat ik in gedachten een “wandeling” maak. Ik loop bijvoorbeeld door het centrum in mijn woonplaats Oss. En op mijn looproute plaats ik, ook mentaal natuurlijk, al de getallen die ik moet onthouden. En als ik de getallen dan moet opnoemen dan loop ik de wandeling opnieuw. En dan zie ik de getallen weer. Klinkt misschien hocus pocus als je de geheugentechniek niet kent. Maar het is door iedereen te leren en ook toe te passen. En ook op andere zaken dan alleen de pi-getallen.

Maar maximaal één uur per dag voorlopig. Je wordt natuurlijk op de hoogte gehouden over de vorderingen.