Het effect van Covid-19

Het begint erop te lijken dat we uit de coronacrisis gaan komen. Covid-19 zal altijd wel bij ons blijven maar onder controle. Finger crossed!

Net zoals veel collega trainers/ondernemers heb ik ook wat wijzigingen moeten maken in de dienstverlening. Ik wil het niet eens omdenken noemen want zo geniaal is het allemaal niet. Maar vaak zijn de simpele oplossingen ook de beste.

De meeste trainers en sprekers zijn overgestapt op het verzorgen van online trainingen. Lijkt logisch. Je kunt de mensen bereiken en de enige virus waar je dan voor moet oppassen is een computervirus. Ook gevaarlijk, niet levensbedreigend. Hoewel ik wel wat online heb gedaan (enkele presentaties, korte workshops) heb ik er toch voor gekozen om geen volledige dagdiensten in een digitaal leslokaal te verzorgen. Naar mijn mening is dit een apart vakgebied, het online trainen. Niet alleen heb je dan andere presentatie skills nodig maar ook je apparatuur moet van topkwaliteit zijn.

Chapeau voor de trainers die dit hebben aangedurfd en ook nog fantastische diensten hebben afgeleverd. More power to you!

Maar wat dan? Hoe ben ik de crisis dan wel doorgekomen?

De lessen van de crisis. Van Covid naar Covey naar Eisenhower

Wellicht heb je ooit wel eens van de Eisenhower matrix gehoord. Of misschien ken je het principe onder een andere naam. Covey noemt het ook de Covey-matrix. Mijn Eisenhower/Covey matrix, heb ik vrij snel in de Covid-crisis uitgetekend.

Wat is dan deze Matrix? Nou, kijk maar eens naar onderstaande illustratie.

Het komt er op neer dat je een indeling maakt van de dingen die je moet doen of wellicht denkt te moeten doen. Je gebruikt hiervoor de woorden belangrijk (of niet belangrijk) en urgent (of niet urgent).

We worden vaak overspoeld met het vakje linksboven. De dagelijkse belangrijke en urgente zaken. Ook worden we doorgaans beziggehouden met “taken” die in de onderste rij thuishoren. Dingen die jij niet hoeft te doen en irrelevante ruis zoals bijvoorbeeld social media.

Maar het gaat mij om vak 2! Hierin staan de grote dingen van het leven. Wat jij echt wilt doen! Of wat zijn de grote projecten die voor succes gaan zorgen. En grote projecten vallen niet vaak onder de noemer van belangrijk én urgent. Pas als je merkt dat de tijd begint te dringen, dan worden ze urgent.

Omdat veel werk wegviel aan het begin van de crisis kwam er tijd vrij om vakje twee eens goed te bekijken. Ik schoot gelukkig niet in de stress van ik moet nu andersoortige opdrachten binnenslepen. Nee, ik ging diep nadenken over wat ik écht wilde doen in mijn bedrijf en in mijn leven.

En wat is eruit gekomen? Een aantal projecten die ik heel graag wil doen maar die er té vaak erbij inschieten.

Het schrijven van een boek

Staat al lang op mijn lijst maar was ik niet structureel mee bezig

Weer gaan studeren

Ik vertel altijd hoe krachtig de geheugentechniek kan werken voor als je studeert. Waarom niet boter bij de vis.

Mijn Europees pi-record terugpakken

Het record is in 2020 verbroken. Heeft toch vijf jaar standgehouden maar wil het terugbrengen naar Nederlands bodem.

En hoe is het verlopen tot zover? Met het manuscript was ik heel ver. Door veel mensen geholpen ook. Maar nadat ik het door een aantal heb laten lezen moest ik terug naar de tekentafel. Het was niet wat ik écht wilde. Nu ondertussen weer ver gevorderd en hoop na de zomer een concept te kunnen opleveren.

En studeren? Wat een goede beslissing!! De geheugentechniek is fantastisch. Dat wist ik natuurlijk al wel maar om te ook te ervaren in een daadwerkelijk studie. Mijn eerste tentamen was perfecte score: één 10! Dit smaakte naar meer en ben een ware studeer proeverij begonnen.

Het pi-record? ik ben in training. Is ook zóóóó leuk om te doen. Na de zomer zal een event worden georganiseerd om het terug te pakken. Waarschijnlijk oktober.

Allemaal leuk en het gewone werk dan? Natuurlijk heb ook ik moeten schakelen. Maar zoals gezegd niet zoals de meeste van mijn collega’s. Ik ben in de crisis overgestapt van training geven naar coaching. En daar ben ik heel erg blij mee. Omdat je een intensiever contact ontwikkelt, zie je ook meer direct de vooruitgang. Ik word zo blij als mensen resultaten behalen met “mijn” technieken.

Hoe kun ook jij jouw vakje 2 op de voorgrond zetten? 

Ik adviseer je om ook eens goed naar jouw vakje twee te kijken. Wat is jouw grote ding of dingen? Wat is er wat je heel graag wilt maar elke keer vooruit wordt geschoven omdat de urgente, dagelijkse zaken voorrang krijgen.

En hoe zorg je ervoor dat deze projecten wel de aandacht krijgen die ze verdienen? Veelal is de tip: agenderen. Ik ben het daar pertinent niet mee eens. Door te agenderen schuif je naar voren. En als het moment dan daar is, dan krijgen andere meer urgente taken wederom weer de voorrang. Maar wat dan?

Naar mijn  ervaring is het zaak om dagelijks met je project of projecten bezig te zijn. Dus niet agenderen maar gewoon doen. En dit hoeft niet te clashen met je andere taken. Kijk, stel dat je zegt dat je elke dag 15 minuten met project A aan de slag gaat. Dat is maar één kwartier, dat gaat je takenkop niet kosten. Maar er gebeurt dan, na enkele weken, wel iets anders. Dat dagelijks doen wordt een gewoonte. En wat je vervolgens gaat zien is dat je steeds meer tijd eraan gaat besteden. Een kwartier wordt een half uur. Snel wordt het drie kwartier, één uur of zelfs twee uur. En omdat dit geleidelijk aan gaat, en niet geforceerd door een agenda, pas je op een natuurlijke wijze je dagindeling hierop aan.

Ga je hier zo mee aan de slag? Ik voorspel dan mooie dingen. Succes!